Ирина Билык - Na białych morzach

krótkie trzaśnięcie drzwi
i echo jak żal
długie minuty znów
składają się w dzień
na tym zdjęciu - to my
bez masek i skarg
bez bagażu tych słów
nieczułych na łzę
potem znów będzie świt
i wróżby ze snów
twoje ciepło i ja
i poranek nasz
wina chłodnego łyk
przypomni się znów
w wieczór na żale dwa
te, które tak znasz
gdy odnajdę ciebie
na białych morzach
gdzie uciekasz by milczeć
i słuchać fali
niech wysokie niebo
oczy otworzy
i przypomni nam tych
tych, co kochali
znów zamykasz te drzwi
i echo jak żal
długie minuty znów
składają się w czas
wiem że potrafisz mi
pokazać ten żar
w ciszy morza bez słów
obudzić go w nas
gdy odnajdę ciebie
na białych morzach
gdzie uciekasz by milczeć
i słuchać fali
niech wysokie niebo
oczy otworzy
i przypomni nam tych
tych, co kochali